CHLOOR EN RISICO

Index: chloor en risico
Chloor en risico
Chloor en giftigheid
Chloor en kanker
Chloor en hormonale werking

FABEL
De productie, het transport en het gebruik van chloor
veroorzaakt 52 slachtoffers per dag.
Greenpeace pamflet "Chloor is overal" - zomer 1994.

FEITEN EN CIJFERS
De "slachtoffers"
Greenpeace gebruikt een speciale "groentaal" betekenis van het woord
"slachtoffer", door zelfs mensen mee te tellen die tijdelijk
geëvacueerd werden voor een brand in een chloorfabriek die niets met
chloor te maken had. Infeite gebruikt Greenpeace Nederland deze
betekenis van het woord "slachtoffer", terwijl het originele werk
van Greenpeace International het woord "affected", tijdelijk
gehinderd, gebruikt, dat in dit geval meer op waarheid berust.
Volgens het rapport van Greenpeace International "Chlorine Kills"
(Chloor doodt), zijn er in het totaal 227 mensen gedood door
productie, transport, industriëel en publiek gebruik van chloor in
de afgelopen honderd jaar over de hele wereld.
Greenpeace "vergeet" te vermelden dat er véél meer mensen
zwaargewond en gedood werden door de productie, het transport en het
gebruik van alternatieven voor chloor.
Het niet gebruiken van chloor kan bovendien desastreuze gevolgen
hebben en veel meer slachtoffers maken dan het gebruik van chloor in
eender welke toepassing (behalve militaire). Het weglaten van chloor
in de desinfectie van drinkwater in Peru heeft van een beginnende
cholera-epidemie een ramp gemaakt: twintigduizend mensen zijn reeds
overleden en meer dan tweehonderdduizend kregen de ziekte.
EEN WETENSCHAPPELIJKE DEFINITIE VAN RISICO
De wetenschappelijke definitie van risico is:
RISICO = KANS x GEVOLGEN
Laten we een voorbeeld geven:
Elke dag zijn er nogal wat botsingen tussen wagens, maar gelukkig
zijn er slechts enkele gevallen waarbij mensen gedood worden.
Wanneer twee treinen botsen kunnen er honderden doden tegelijk zijn.
In de praktijk blijkt echter dat de trein nemen een lager risico
heeft dan autorijden, omdat de kans op een botsing tussen twee
treinen veel lager is dan voor twee auto's. Natuurlijk proberen de
treinmaatschappijen, de autoconstructeurs en de overheid het risico
van reizen te verminderen, door de kans op ongevallen te verlagen
door technische ingrepen (verkeerslichten, snelheidscontrole,
automatische remmen) en het verlichten van de gevolgen (airbag,
veiligheidsgordels).
Hetzelfde geldt voor chloor en alternatieven. Wanneer chloor in
grote hoeveelheden wordt getransporteerd, dan gebeurt dat per
spoor, 's nachts, bij lage snelheid om het risico te verlagen. Het
resultaat tot nu toe is zeer goed: niemand werd in de afgelopen
vijftig jaar in Europa gedood door bulktransport van chloor.
Natuurlijk betekent dat niet dat er géén risico is, maar het
risico is vrij laag.
Voor de Benelux (België, Nederland en Luxemburg samen) hebben we
de gegevens voor chloor, PVC en alternatieven, eveneens over de
afgelopen vijftig jaar:
Niemand werd gedood door de productie, het transport of het
gebruik van bulkhoeveelheden chloor. Twee mensen overleden aan
kanker, veroorzaakt door het inademen van grote hoeveelheden VCM
(vinylchloride monomeer) in PVC-bedrijven, vooraleer bekend werd
dat VCM een kankerverwekkende stof is en de passende maatregelen
werden genomen. Zes mensen overleden aan de gevolgen van een weg
ongeval met propyleen (grondstof voor PP - polypropyleen), zes in
een weg ongeval met butadieen (grondstof voor synthetische rubber)
en eenentwintig overleden aan de gevolgen van explosies in
ethyleen- en polyethyleen bedrijven. Welke plastic productie
levert dan het laagste risico? In feite worden alle plastics
gemaakt in bedrijven waar zeer hoge standaarden inzake veiligheid
gehanteerd worden en het risico is laag, wanneer je dat vergelijkt
met vrijwel alle andere beroepen.
Kans op een dodelijk ongeval, aantal verwacht per 100 miljoen uren aanwezigheid:
BEROEPS:
Chemische industrie: 3.5
Landbouw: 10
Visserij: 35
Constructie: 67
EIGEN KEUZE:
Thuisongevallen: 3
Autoverkeer: 57
Skiën: 71
Luchtvaart: 240
Bron: UK Accidental fatality statistics.
Alhoewel het erop lijkt dat het luchtverkeer een hogere kans op
een dodelijk ongeval geeft dan het wegverkeer, is dat niet juist:
Gedurende één uur vliegt een vliegtuig ongeveer 800 km, terwijl
een wagen ongeveer 100 km aflegt in dezelfde tijd. Zo is het
luchtverkeer dus in feite veiliger dan het wegverkeer over
dezelfde afstand.
Het risico van een PVC-bedrijf
U mag denken dat we wel gek zijn om in een bedrijf te werken waar
gekende kankerverwekkende stoffen als VCM en in mindere mate DCE, de
bouwsteen en tussen stof voor de vervaardiging van PVC gebruikt
worden. In feite worden we niet extra betaald voor een risico op een
vroegtijdige dood, omdat we minder risico lopen dan in een
heleboel andere beroepen.
Vergelijking van de kans op overlijden in een mensenleven:
PVC-arbeiders (kanker): 0.003%
PVC-arbeiders (ongeval): 0.08% (*)
Metaalarbeiders (ongeval): 0.5%
Piloten (ongeval): 0.6%
Brandweerlui: 3%
Mijnwerkers (ongeval ): 8%
Mijnwerkers (silicose): 25%
Bron: Packaging and ecology.
(*) berekend uit bovenstaande statistieken.
EEN POPULAIRE DEFINITIE VAN RISICO
Er is een wereld van verschil tussen wat de wetenschap als risico
definieert en wat de doorsnee mens als riskant aanvoelt.
Het populaire aanvoelen van risico is:
(GEVREESD) GEVAAR
RISICO = -------------------
PROFIJT x KENNIS
Indien je de gevaren van luchttransport van eender welke goederen,
het transport van benzine en LPG (vloeibaar petroleumgas) met het
transport van chloor vergelijkt, dan zie je dat de gevolgen van een
ernstig ongeval even hoog kunnen zijn, met enkele honderden doden.
Alhoewel het risico van chloortransport per trein lager is dan van
het wegtransport van benzine of LPG en ook lager dan van
luchttransport, gezien de lagere ongevalskans, is het "gevoel" van
de doorsnee mensen dat het transport van chloor véél gevaarlijker is
dan de andere. Als een vliegtuig neerstort zullen de volgende dag
maar weinigen niet aan een geplande vliegreis beginnen. Wanneer een
vrachtwagen met benzine of LPG verongelukt en ontploft met honderden
doden, zal niemand stoppen met tanken de volgende dagen. Maar wat
zal er gebeuren als er op een kwade dag chloor uit een wagon lekt en
een groot aantal mensen overlijdt? De meeste mensen zullen de
sluiting van alle chloorbedrijven eisen...

DE ALTERNATIEVEN
Als we het Greenpeace International rapport "Chlorine Kills"
mogen geloven, dan werden er alles samen 227 personen gedood door
de productie, het transport en het gebruik van chloor. Dat cijfer
is het totaal van de laatste honderd jaar over de hele wereld.
Voor Greenpace een van de redenen om alle chloorproductie en
gebruik te stoppen.
Vergelijk dat met de productie en het gebruik van
petroleumproducten: bij slechts twee ongevallen werden reeds meer
mensen gedood:
Een explosie op het Piper Alpha olieplatform in de Noordzee doodde
meer dan 150 werknemers.
Een weg ongeval in Los Alfaques in Spanje, gevolgd door een
explosie van de tank gevuld met propyleen, grondstof voor
polypropyleen (PP), doodde 216 mensen op een nabijgelegen camping.
Voor Greenpeace geen reden om een einde aan de olie-exploratie of
een ban op chloorvrij plastics te eisen!
CONCLUSIE
Er is geen reden om het risico van gechloreerde chemicaliën anders
te behandelen dan het risico van niet-gechloreerde. En er is geen
enkele reden om chloor in het algemeen ervan te beschuldigen dat het
meer risico geeft dan andere industriële activiteiten.

U bent op nivo één van de Chlorofielen bladen.
Ontworpen: 10 maart 1996.
Laatste aanpassing: 1 maart 2002.
Finale aanpassing: 1 april 2019.
Welkom pagina

Chlorofielen Home Page
Chloor in de wereld
Chloor en dioxinen
Chloor en giftigheid