GREENPEACE VERSUS DE CHLOORCHEMIE
Een antwoord van de Chlorofielen
Voor het origineel: zie Greenpeace
versus de chloorchemie.
Van alle elementen op aarde kan men een verhaal maken zoals
Greenpeace over chloor doet. Geen enkel element op zich is goed of
slecht, het is maar wat men ervan maakt en waarvoor men die
verbindingen gebruikt.
Chloor werd gebruikt om mensen uit te moorden, maar wordt net zo
goed gebruikt om 80% van alle medicijnen aan te maken en het is in
zowat 30% een essentieel onderdeel van het medicijn.
Geschiedenis van de chloorchemie
Greenpeace zet de geschiedenis op zijn kop. 200 jaar geleden werd
chloor ontdekt door de elektrolyse van zout, wat toen bleekwater
(Javel) gaf. De directe toepassing daarvan was het bleken van
katoen. Natronloog had toen nog geen toepassingen.
Pas later werden chloor en natronloog gescheiden gehouden en kregen
ze elk hun toepassingen. Net als een Siamese tweeling is de
productie van chloor en natronloog onafscheidelijk met elkaar
verbonden, wanneer de ene meer toepassingen kreeg, werd naarstig
gezocht naar toepassingen voor de andere. Dat gaf in de loop van de
jaren een enorme toename van de toepassingen voor beiden.
Zoals alle stoffen, is chloor giftig bij hoge dosis. Bij lage dosis
is het zeer effectief bij de bestrijding van schimmels en bacteriën
en noch giftig, noch kankerverwekkend voor de mens en heel goedkoop.
Dat laatste is een enorm pluspunt voor derde-wereldlanden.
Jammer genoeg weet de mens alle uitvindingen te misbruiken om andere
mensen uit te moorden, zo ook chloor. Het was in oorlogsvoering
echter weinig effectief, daarom werd het snel vervangen door ergere
gifgassen.
PVC werd in 1930 uitgevonden en vanaf 1945 volop geproduceerd, lang
voor er sprake was van giftigheid van DDT of andere gechloreerde
producten. PVC is op geen enkele wijze giftig voor de mens, noch
kankerverwekkend. De giftige eigenschappen van chloor zijn in PVC
dan ook volledig weggenomen. Zelfs als PVC later ontleed, door
verhitting of langdurig hevig zonlicht, komt enkel zoutzuur vrij,
een gas dat met honderden miljoenen tonnen per jaar uit de oceanen
verdampt en opgelost in ons maagsap een onmisbaar onderdeel van onze
spijsvertering is. Ons is geen enkel geval bekend, waarbij mensen
overleden zijn door het vrijkomen van zoutzuur uit PVC, noch bij
brand, noch anderzijds. Of een stof giftig is, is trouwens enkel een
kwestie van dosis.
Het wetenschappelijk onderzoek
Sommige verbindingen, chloor bevattend of niet, natuurlijk of niet,
zijn ook in lage dosis giftig, sommige zijn kankerverwekkend,
sommige kunnen hormoonfuncties verstoren, sommige zijn (on)gelukkig
moeilijk afbreekbaar, sommige kunnen zich opstapelen in de
voedselketen, enz..., enz... andere hebben dergelijke eigenschappen
niet.
Het veralgemenen van de slechte eigenschappen van enkele honderden
chloorverbindingen op de ruim 10.000 andere en het vergeten te
vermelden dat ook sommige chloorvrije stoffen dergelijke
eigenschappen hebben is alleen gebaseerd op chloorfobie.
Als men alleen naar giftige chloorverbindingen zoekt, zal men alleen
maar giftige chloorverbindingen vinden. Vele 'zwarte lijsten'
bevatten relatief veel chloorverbindingen, enerzijds omdat chloor
zeer veel gebruikt wordt in landbouwtoepassingen, waar negatieve
eigenschappen ook snel tot ecologische problemen kunnen uitgroeien,
anderzijds omwille van politieke redenen: chloorfobie werkt
aanstekelijk.
De band tussen chloorproductie en gezondheid
Behoudens enkele ongevallen en de fouten uit het verleden, is de
huidige chloorchemie op geen enkele wijze verantwoordelijk voor het
grootste deel van de dioxinen die nu nog in het milieu terechtkomen.
In Nederland is dat minder dan 0,1% in Vlaanderen nog minder.
Bovendien is het zo dat een forse reductie te verwachten valt door
de maatregelen bij verbrandingsovens en in de metaalindustrie.
Uit zeer uitgebreide onderzoeken is gebleken dat er geen enkel
verband bestaat tussen de hoeveelheid chloor die in een 'brand'stof
zit en de hoeveelheid dioxinen die gevormd worden, dat wordt enkel
bepaald door de verbrandingsomstandigheden. Zo geeft een brand,
waarbij PVC betrokken is, minder dioxinen dan het verbranden van
eenzelfde hoeveelheid stookolie in een (Greenpeace-)schip, ondanks
het feit dat PVC minstens 500.000 keer meer chloor bevat. De
omgevingslucht bevat trouwens al ruim voldoende chloor om alle
mogelijke dioxines te vormen, ook al zou de 'brand'stof 100%
chloorvrij zijn (wat niet bestaat).
Eén (Greenpeace-)schip op de Noordzee geeft evenveel (of weinig)
dioxinen en véél erger kankerverwekkende stoffen (roet!) als een
bedrijf waar honderdduizenden tonnen chloor en PVC per jaar
geproduceerd worden.
Het debat met de chloorchemie
Greenpeace is door onze werkgevers en door de Chlorofielen
herhaaldelijk uitgenodigd tot een open en eerlijk debat over de
voor- en tegens van chloorprodukten en alternatieven. Zij hebben dat
steeds geweigerd. Greenpeace weigerde eveneens om mee te werken aan
studies die de overheid, o.m. in Nederland, over de chloorchemie
uitvoerde.
In de natuur komen zowel dezelfde als andere chloorprodukten voor
als in de industrie, ook zeer giftige als dioxinen en PCB's, om van
uiterst giftige (chloorvrije) stoffen als het botuline toxine maar
te zwijgen, dat is 30.000 keer giftiger dan het Seveso-dioxine! De
mens kan in dat opzicht nog aardig wat van de natuur leren...
De mens heeft jammer genoeg in het verleden nogal wat fouten gemaakt
en sommige persistente (moeilijk afbreekbare), giftige,
bio-accumulerende (toenemend in de voedselketen) chloorhoudende
(DDT, PCB's, dioxinen) en chloorvrije verbindingen (PAK's, zware
metalen) in de natuur geloosd. Die hebben soms nu nog, tientallen
jaren later, hun uitwerking. Men kan het verleden echter niet
terugdraaien, wel kan men zo mogelijk opruimen en voorkomen dat
zoiets nog gebeurt.
Greenpeace neemt een loopje met de wetenschap als ze een
eenmalige PVC fles vergelijkt met een meermalige glazen fles. Als
men materialen vergelijkt dan moet men dat voor eenzelfde
toepassing doen. Uit álle milieubalansen komt de eenmalige
kunststoffles er veel beter uit dan de eenmalige glazen fles. Uit
álle milieubalansen komt de meermalige kunststoffles er veel beter
uit dan de meermalige glazen fles. Waar de meeste milieubalansen
niet uitkomen, is of de eenmalige kunststoffles beter of slechter
is dan de meermalige glazen fles, dan vergelijkt men systemen en
niet alleen materialen.
De vervuiling hangt dan voornamelijk af van de afstand en de
recyclagegraad, niet zozeer inzake energieverbruik, maar vooral
inzake lucht- en watervervuiling (meer vrachtwagens en spoelen!).
Een vrachtwagen geeft op 100 km afstand reeds meer luchtvervuiling
(roet!) dan de productie van de vervoerde flessen...
Uit de meest recente milieubalans, de VITO-studie uit eigen land
in opdracht van het Ministerie van Leefmilieu, blijkt dat de
eenmalige PVC-fles op meer milieuonderdelen als beste scoort dan
de eenmalige PET-fles of meermalige glazen fles. Waarom dan zo
nodig een onvoorwaardelijke ecotaks alléén op PVC-flessen moest
gestemd worden is ons nog steeds een raadsel...
Wie is er grof inzake de cholera-epidemie in Peru? Alle officiële
rapporten geven aan dat de epidemie nooit zo'n omvang zou gekregen
hebben, als men niet gestopt was met het chloreren van het
drinkwater. De betreffende ambtenaren werden dan ook veroordeeld.
Greenpeace heeft deze les blijkbaar nog niet geleerd: terwijl er
kinderen sterven aan allerlei infectieziekten, verspreidt
Greenpeace in de Oostbloklanden het gerucht dat chloreren van
drinkwater kanker kan veroorzaken...
Ons is slechts één rapport bekend dat aantoont dat er een grotere
kans op kanker bestaat bij het drinken van gechloreerd oppervlaktewater
t.o.v. al dan niet gechloreerd grondwater. De auteur
waarschuwt daarbij uitdrukkelijk om de chlorering van drinkwater
niet lichtzinnig te stoppen.
Verschillende gemeenten, sommige provincies en landen hebben op
basis van roddels en valse informatie, verstrekt door Greenpeace,
besloten om PVC te weren. Als sommige daarvan nu hun vergissing
inzien is dat een goede zaak voor wetenschap en waarheid.
Inderdaad, Greenpeace profiteert van de onwetendheid van de
doorsnee bevolking (én van de politici) en het geloof dat de
mensen in hen hebben om chloor en PVC op een ongekende wijze zwart
te maken.
CHLOORSTOFFEN, EEN PERSBERICHT
Een antwoord van de Chlorofielen
Voor het origineel: zie Chloorstoffen,
een persbericht.
Van de ruim 10.000 industriële en de ruim 1.700 natuurlijke
chloorverbindingen werden enkele tientallen gevonden, die de
eigenschappen van menselijke hormonen beïnvloeden. De
belangrijkste probleemstoffen: DDT werd al 20 jaar geleden
verboden, PCB's ruim 10 jaar en dioxinen - géén
chloorchemieprobleem! - worden sterk gereduceerd. De tientallen
chloorvrije probleemstoffen zoals nonylfenol worden nog volop
geproduceerd... Voor Greenpeace is dat blijkbaar géén reden om de
sluiting van de petrochemie te eisen.
Volgens verschillende wetenschappers, inclusief de schrijvers van
de rapporten waarop Greenpeace zich beroept, hebben dergelijke
eigenschappen niets te maken met de aan- of afwezigheid van
chloor, maar waarschijnlijk met de aanwezigheid van een
fenolgroep. Greenpeace werd door hen dan ook in het openbaar
terechtgewezen! Het getuigt van onvoorstelbare grofheid van
Greenpeace, dat ze de eigenschappen van enkele chloorverbindingen
met dergelijke eigenschappen misbruikt om chloorproducten als PVC,
die geen enkele uitwerking op het lichaam hebben, zwart te maken.
PVC is niet voor niets de meest gebruikte kunststof in de medisch
wereld...
Alle bovenstaande uitspraken komen aan bod in de uitgebreide
Engelse en korte Nederlandse verklaringen over chloor, PVC en het
milieu in de Chlorofielen bladzijden. Die zijn nog niet compleet,
maar bieden al voldoende stof tot nadenken. Ik zou iedereen
aanraden om de gegevens die Greenpeace biedt en onze gegevens met
de originele rapporten te vergelijken. U zult, net zoals wij
stomverbaasd zijn van de manipulaties die Greenpeace uitvoert om
toch maar haar gelijk te halen.
U bent op niveau één van de Chlorofielen antwoord bladen.
Op het net: 10 maart 1996.
Laatste aanpassing:13 maart 2002.
Finale aanpassing: 31 maart 2019.
Welkom
pagina
'Home Page', het 'Kopblad' van de Chlorofielen
Green Sydney Olympische spelen MET PVC! (engels)
Vooraleer U reageert op deze reaktie op Greenpeace, lees eerst het
blad over Greenpeace en chloor,
dan begrijp je misschien waarom we zo tegen Greenpeace ageren.