Uit ernstige milieubalansen die de volledige levenscyclus van een materiaal beschouwen blijkt steeds weer dat PVC tot de meest milieuvriendelijke materialen behoort en dit zowel voor verpakking als voor toepassingen zoals ramen en deuren in de bouw. In verscheidene landen toont wetenschappelijk onderzoek, in opdracht van milieuministeries, aan dat er geen enkele reden is om PVC te vervangen, integendeel dat men de kans loopt om een gekende, beheersbare vervuiling te vervangen door een onbekende, mogelijk ergere.
Voor de productie van PVC zijn minder energie en petroleum nodig dan voor eender welke andere kunststof en beduidend minder dan voor vele klassieke materialen.
De luchtvervuiling, op jaarbasis, veroorzaakt door de productie van enkele honderdduizenden ton PVC is lager dan deze van één vrachtwagen en véél minder dan van één (Greenpeace-)schip.
Het gezondheids- en ongevalsrisico is voor werknemers in de chloor- en PVC-bedrijven even laag als in andere chemische bedrijven en zo dus beduidend lager dan bijv. in de bouw of de metallurgie. Transport risico's van chloor of choorderivaten scoren in de praktijk lager dan eender welk ander gevaarlijk transport zoals bijv. benzine of gas en veel lager dan de risico's van het verkeer in het algemeen.
Productie, het gebruik van energie of de verbranding van eender welk materiaal veroorzaakt dioxines, meestal in zeer kleine hoeveelheden. De hoeveelheid PVC, normaal aanwezig in huishoudelijk afval, heeft geen significante invloed op de hoeveelheid dioxines die bij verbranding vrijkomen. Enkel de kwaliteit van het verbrandingsproces speelt hierin een rol. PVC draagt bij verbranding minder tot het broeikaseffect bij dan vele andere stoffen als olie, hout, steenkool of andere kunststoffen.
Uit een vergelijking van ramen uit hout, PVC en aluminium blijkt dat de hoeveelheid dioxines die tijdens de hele levensloop, inclusief (ver)brand(ing) vrijkomen, voor hout en PVC gelijk zijn en lager zijn dan voor aluminium. Daarbij houdt men nog geen rekening met de voordelen van PVC-recyclage. PVC is namelijk even goed te recycleren als eender welke andere kunststof. Door de zeer lange levensduur is echter nog zeer weinig recycleerbaar materiaal ter beschikking. Dit maakt recyclage voorlopig nog duur.
Het Heidelberg Appeal, een organisatie van 3500 wetenschappers,
waaronder 72 Nobelprijswinnaars, wees niet voor niets op het
gevaar van pseudo-wetenschapelijke conclusies i.v.m.
milieu-invloeden.
De anti-PVC campagnes en rapporten van Greenpeace staan vol van
deze foutieve informatie. Zij zijn een perfect voorbeeld van deze
pseudo-wetenschappelijke benadering.
Welkom
pagina
'Home Page', het 'Kopblad' van de Chlorofielen